• Nasza Świątynia
    Nasza Świątynia
  • Najświętszy Sakrament
    Najświętszy Sakrament
  • Msza Święta
    Msza Święta
  • Boże Ciało
    Boże Ciało
  • Święto Patronalne
    Święto Patronalne
  • Chór parafialny
    Chór parafialny
  • Szmaragdowe Duszki
    Szmaragdowe Duszki
  • Bierzmowanie
    Bierzmowanie
  • Marsz dla Jezusa
    Marsz dla Jezusa

Adwent - Przygotujcie serca waszeDSPrz


 

Wielkimi krokami zbliża się czas Adwentu. Nie ochłonęliśmy jeszcze dobrze po zadumie i refleksji jaką niesie ze sobą miesiąc listopad, jak już na sklepowych półkach obok zniczy, pojawiają się rozmaite bożonarodzeniowe dekoracje. Pięknie przystrojone choinki, ozdoby choinkowe, dekoracje naszych mieszkań. Supermarkety wypełniają półki po brzegi i czarują „magią” świąt. Kuszą rozmaitymi promocjami i napędzają „szał” zakupów koncentrując naszą uwagę na zewnętrznej oprawie. Na tym co powierzchowne, odciągając tym samym od głębi i istoty nadchodzącego czasu, a przecież nie o to chodzi w przygotowaniu do Bożego Narodzenia. W gonitwie za najlepszymi promocjami tracimy z oczu Adwent.

 

Czas odnowy duchowej jakim jest Adwent, który daje nam Kościół rozpoczyna nowy rok liturgiczny, ma nas przygotować do niezwykłych wydarzeń. Jest czasem oczekiwania i przygotowania na przyjście nikogo innego, jak samego Zbawiciela - Jezusa Chrystusa. „Kościół na nowo wyrusza w drogę i zachęca nas do głębszej refleksji nad tajemnicą Chrystusa — tajemnicą zawsze nową, która nie wyczerpuje się z czasem. Chrystus jest Alfą i Omegą, początkiem i końcem. Dzięki Niemu historia ludzkości pielgrzymuje niejako ku wypełnieniu się Królestwa, które On sam zapoczątkował poprzez swoje wcielenie i swoje zwycięstwo nad grzechem i śmiercią. Dlatego Adwent jest synonimem nadziei: nie daremnym oczekiwaniem na jakiegoś bezosobowego boga, lecz konkretną i niezawodną ufnością w powrót Tego, który już raz do nas przyszedł, «Oblubieńca», który swoją krwią przypieczętował zawarte z ludzkością wieczne przymierze. Jest to nadzieja, która pobudza do czujności, cnoty wyróżniającej ten szczególny okres liturgiczny. Do czujności w modlitwie, ożywianej pełnym miłości oczekiwaniem; czujności wyrażającej się w dynamice konkretnej miłości, której towarzyszy świadomość, że Królestwo Boże przybliża się tam, gdzie ludzie uczą się żyć jak bracia”. (Jan Paweł III)

 

Słuchając nauczania Matki Kościoła sami widzimy, że choć naznaczony praktykami pokutnymi, jest czasem radości i nadziei chrześcijańskiej. Konfrontuje nas z Bogiem – tajemnicą. Bogiem który nie przestaje objawiać się w świecie i przychodzi do człowieka. Adwent jak mówił Ojciec Święty, św. Jan Paweł II ma charakter również głęboko maryjny, ponieważ ona jest Tą , która w sposób wzorowy wpierw oczekiwała, a następnie przyjęła Wcielonego Syna Bożego. Liturgia Adwentu ukazuje nam trzy wielkie postacie Starego i Nowego Testamentu, przez których życie i działalność Bóg zapowiadał i przygotowywał świat na przyjście Jego Syna: Izajasza, postać św. Jana Chrzciciela, który swoim życiem i słowem uczy, w jaki sposób należy przygotować się na przyjście Pana: przez pokutę, zerwanie z grzechem, powstanie z nałogów, słowem – ze starego człowieka przeobrażenie się w nowego, na wzór samego Chrystusa oraz postać Maryi. Pierwsze ślady obchodzenia Adwentu spotykamy w IV w. między innymi w liturgii galijskiej oraz hiszpańskiej. Z pewnością nie istniał, do momentu kiedy nie ustalono stałej daty świąt Narodzenia Pańskiego. Ów datę wyznaczono dopiero w II połowie IV wieku. Ten kolejny szczególny czas w roku liturgicznym składa się z dwóch odrębnych okresów: 1. czasu, w którym kierujemy nasze serca ku oczekiwaniu powtórnego przyjścia Jezusa w chwale na końcu czasów (okres od początku Adwentu do 16 grudnia włącznie); 2. czasu bezpośredniego przygotowania do uroczystości Narodzenia Pańskiego, w której wspominamy pierwsze przyjście Chrystusa na ziemię. Zwornikiem wszystkich tekstów liturgii adwentowej obydwu części jest czytanie księgi proroka Izajasza. Czytanie to obrazuje tęsknotę za wyczekiwanym Mesjaszem.

 

Czas radosnego oczekiwania na przyjście Chrystusa – Mesjasza, powinien być również przeznaczony na refleksję nad Jego miejscem w naszym życiu. Warto zadać sobie pytanie: kim jest dla mnie Jezus Chrystus? Czy znajduje się w centrum mojego życia, czy jest gdzieś na marginesie, stanowiąc swego rodzaju dodatek. Każdy kolejny Adwent, to okazja do ponownego nawrócenia aby, być może, tym razem głębiej, pełniej, a może bardziej świadomie podążać drogę Jezusa, która jest drogą Kościoła w rozpoczynającym się roku liturgicznym. Przeżywanie tego błogosławionego czasu, powinno nas mobilizować do uporządkowania swego wnętrza tak, aby móc powitać Boga czystym sercem i to dla nas wierzących powinno być priorytetem. To czas przeprosin i przebaczenia bliźniemu, a także wspaniała okazja do zadumy i refleksji nad naszym dotychczasowym poczynaniem. Chciejmy więc dążyć do zgody w rodzinach. Zaufajmy i polecajmy się w modlitwach Bogu, Chrystusowi. Próbujmy odpowiadać miłością na cierpienie i nienawiść, umacniajmy naszą wiarę w Jezusa Chrystusa.

 

 

 

 E. Sitarek