• Nasza Świątynia
    Nasza Świątynia
  • Najświętszy Sakrament
    Najświętszy Sakrament
  • Msza Święta
    Msza Święta
  • Boże Ciało
    Boże Ciało
  • Święto Patronalne
    Święto Patronalne
  • Chór parafialny
    Chór parafialny
  • Szmaragdowe Duszki
    Szmaragdowe Duszki
  • Bierzmowanie
    Bierzmowanie
  • Marsz dla Jezusa
    Marsz dla Jezusa

Kilka myśli na Wielki CzwartekDSPrz


 

Wielki Czwartek jest dniem Eucharystii. Jak to rozumieć? Eucharystia to wyraz grecki, oznaczający „dziękczynienie”. Termin „dziękczynienie” ma chyba znaczenie za wąskie i nie wypowiada tego, co „eucharystia”. Trudno Bogu tylko dziękować. To za mało. Eucharystia znaczy: uwielbienie Boga, adoracja Boga, dziękczynienie za to, że Bóg jest. Wokół jest tyle zbrodni, zła, ale jakie to szczęście, że są święci, jest Bóg, który już osądził zło, wydał na nie wyrok: kiedyś będzie spalone jak śmiecie.

 

W wielki Czwartek, w czasie Ostatniej Wieczerzy, Jezus w bardzo ludzki sposób, posługując się ludzkim słowem, ludzkim gestem, chyba do końca najbardziej uwielbił Boga jako człowiek. Wszystko, co miał, całe swoje życie, ciało i krew, oddał z miłości do ludzi, aby ratować grzeszników i tym samym uwielbić Boga. Potem wszystko to, co się stało w Wielki Piątek, wszystkie rany umęczonego ciała oddał jako Syn posłuszny Ojcu. Z ducha uwielbienia Boga, dziękczynienia, że jest powstaje Msza Święta, kapłaństwo i Komunia Święta.
Czym jest Msza Święta, ofiara Mszy Świętej? Ogromną łaską. Każdy z nas może brać żywy udział w wieczerzy wielkoczwartkowej. Może zmieniać się jak chleb i wino, może uobecnić w naszym życiu Pana Jezusa. Czym jest Komunia Święta? Zaproszeniem do udziału w życiu samego Boga

 

W tekstach liturgicznych wielkoczwartkowej Mszy Świętej czytamy we fragmencie Nowego Testamentu najstarszy zapis słów konsekracji mszalnej z Pierwszego listu Świętego Pawła do Koryntian (najstarszy, bo wyprzedzający przynajmniej o dwadzieścia lat najwcześniej pisaną Ewangelię). Potem czytamy fragment Ewangelii według Świętego Jana: o Jezusie umywającym nogi uczniom.

 

Ciekawe, że Święty Jan, w odróżnieniu od innych ewangelistów, pominął milczeniem konsekrację w czasie Ostatniej Wieczerzy, a zwrócił uwagę na to, co się potem dokonało – na umycie nóg. Jan Ewangelista, autor wielkiego Prologu (J1,1) stąpając po wyżynach głębokiej myśli w swoich czasach, ten który w czasie Ostatniej Wieczerzy był tak bardzo bliski teologii i mistyki Mszy Świętej, pisał jakby o rzeczach powszednich i codziennych – o zwykłej kąpielówce nóg. Najwidoczniej chciał powiedzieć, czego mamy się uczyć w czasie Mszy Świętej i w jaki duchu po Mszy mamy wracać do domu. Wielka, wzniosła Msza, najgłębsza tajemnica wiary, tajemnica ofiary.


Co mamy czynić w naszym codziennym życiu? Mamy służyć ludziom w duchu pokornej miłości i posługi. „To Ciało Mojej za was wydane”. „To kielich Krwi Mojej , przelanej za was. To czyńcie na Moja pamiątkę” Słowa te kapłan mówił kiedyś po cichu i po łacinie. Nikt ich nie słyszał. Jeżeli zaś słyszał, a nie znał łaciny – nie rozumiał. Dzisiaj słowa te ksiądz mówi na cały głos. Ile razy je słyszymy, staje nam przed oczyma Pan Jezus, który miłości do ludzi oddaje się cały z Ciałem i Krwią ( to znaczy z Ciałem i Duszą […]) Całkowite oddanie się Człowieka drugiemu człowiekowi. Czu umiemy oddawać się całkowicie ludziom? Często łatwiej jest oddawać się tylko duszą (modlić się, cierpieć za kogoś), trudniej oddawać się swoim zmęczeniem: kogoś pielęgnować, dźwigać, przy kimś czuwać, wysprzątać komuś mieszkanie, umyć podłogę. Oddawać się nie tylko duszą, ale i ciałem.

Wielki Czwartek jest może najpiękniejszym dniem roku. Oby gromadził nas przy Panu Jezusie, kapłaństwie i posłudze dla człowieka w każdy szary i powszedni dzień.

 

 

ks. Jan Twardowski,
„Uwielbienie”; „Oddawać ciało i duszę”, w: Kilka myśli na Wielkanoc

 

Teksty wybrała i przygotowała Ewa Sitarek